Σαντορίνη: Αξίζει να την επισκεφθείς οποσδήποτε πρίν κλείσεις τα μάτια...

 
Παρθενώνας και Σαντορίνη συγκαταλέγονται στη λίστα με τις 43 καλύτερες ταξιδιωτικές προτάσεις, που δημοσίευσε το αμερικανικό περιοδικό Smithsonian.
Σύμφωνα με το άρθρο, που φέρει τον τίτλο "43 τόποι που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις", οι λάτρεις των ταξιδιών και της περιπέτειας δεν θα πρέπει να χάσουν προορισμούς, όπως οι Πυραμίδες της Γκίζας, η Έφεσος, η Κόστα Ρίκα, τα Νησιά Γκαλαμπάγκος, το Μάτσου Πίτσου, αλλά και ο Παρθενώνας και η Σαντορίνη.

Σαντορίνη
"Σαν να βρισκόμουν σκαρφαλωμένος στην άκρη του κόσμου", γράφει ο συντάκτης του άρθρου για την αίσθηση, που απολάμβανε στη Σαντορίνη, όταν επισκέφτηκε το νοτιότερο νησί των Κυκλάδων κι ένα από τα εντυπωσιακότερα του κόσμου. Η μοναδική γεωγραφία και η άγρια ομορφιά του είναι ικανά στοιχεία για να ξεσηκώσουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη, ενώ η θέα στον βαθύ κόλπο της, που σχηματίστηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου πριν από περίπου 3.600 χρόνια, «σου κόβει την ανάσα», γράφει χαρακτηριστικά.
Αναφέρει ακόμη την εντύπωση που έκανε το νησί στον Βρετανό συγγραφέα Λόρενς Ντάρελ, ο οποίος πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα. "Δεν είναι καθόλου παράξενο που υπάρχουν ελάχιστες -αν υπάρχουν- καλές περιγραφές της Σαντορίνης: Η πραγματικότητα είναι τόσο εντυπωσιακή που η πεζογραφία και η ποίηση αναγκάζονται να υποχωρήσουν μπροστά της", γράφει στα "Ελληνικά Νησιά" του.
Το άρθρο κάνει λόγο και για την καταπληκτική κουζίνα του νησιού, μνημονεύοντας τα τοματίνια, τη φάβα, τις καρυδόπιτες, το γιαούρτι με μέλι και -κυρίως- το μοναδικό κρασί που παράγουν τα ηφαιστειογενή εδάφη του. Όσο για τις παρθένες παραλίες της Σαντορίνης, μόνο καλά λόγια έχει να πει. Δίνει, ωστόσο, δύο συμβουλές για τις μαύρες αμμουδιές, που απορροφούν τη θερμότητα του ήλιου: χοντρές πετσέτες και, φυσικά, σανδάλια.
Ο συγγραφέας του άρθρου δεν λησμονεί βέβαια τη Οία, με την τέλεια ασβεστωμένη αρχιτεκτονική της, τις βίλες των εμπόρων του 19ου αιώνα, τις γραφικές εκκλησίες με τους μπλε θόλους, τις γκαλερί και τα μικρά μαγαζιά, όπου μπορεί κανείς να βρει χειροποίητα ρούχα, ασημένια βραχιόλια και αποξηραμένα βότανα, μαζεμένα από την περιοχή.
Το άρθρο αναφέρεται και στο Ακρωτήρι, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσογείου, όπου βρίσκονται τα ερείπια του προϊστορικού οικισμού, που διατηρήθηκε -όπως και η Πομπηία- επειδή καλύφθηκε από την τέφρα της ηφαιστειακής έκρηξης. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, η απουσία ανθρώπινων σκελετών μαρτυρά ότι οι κάτοικοι έφυγαν νωρίτερα, πιθανόν λόγω κάποιων προειδοποιητικών σεισμών.
"Το πιο εντυπωσιακό ωστόσο χαρακτηριστικό της Σαντορίνης είναι η ηρεμία που αποπνέει", καταλήγει το άρθρο. Ο καθαρός αέρα και τα ήσυχα δρομάκια της Οίας, ο ήχος από τις καμπάνες των εκκλησιών, οι μαυροντυμένες ηλικιωμένες γυναίκες που κάθονται στις εξώπορτες των σπιτιών και οι κότες που κακαρίζουν στους κήπους της κουζίνας, δίνουν την αίσθηση ότι η Σαντορίνη είναι από τα λίγα μέρη στον κόσμο, όπου ο χρόνος έχει σταματήσει, ένας σπάνιος τόπος για να επισκεφτεί κανείς.